|
«مانده درمیان راه»
|
|
و این منم نشسته بر پرنده ای که می پرد به سوی نور پرنده ای ، که قلب کوچکش به آستان عشق او دخیل بسته بود در زمانه ای که هیچ کس خبر ز نور و روشنی خبر ز آن حقیقت همیشگی هیچ نداشت، دلم برای پرزدن، به آسمان عشق او تنگ گشته بود ... دریغ و درد ناگهان زهر طرف تیغ های تیز دشمنی بال های مرکب مرا زخمی و شکسته کرد آه بال های مرکبم، زخم خورده است و این منم مانده در میان راه با کبوتری سپید که در زمانه ای قریب با تمام شور و اشتیاق رو به سوی نور، می پرید...
دل نوشته ای از :دلتنگ |
پنجشنبه 14 آذر1387
|
|
|
لینک ثابت:
| لینک
|
|
عصر يک جمعه ي دلگير دلم گفت
بگويم بنويسم که چرا عشق به انسان نرسيده ست چرا آب به گلدان نرسيده ست و هنوزم که هنوز است غم عشق به پايان نرسيده ست بگو حافظ دل خسته ز شيراز بيايد بنويسد که هنوزم که هنوز است چرا يوسف گمگشته به کنعان نرسيده ست چرا کلبه ي احزان به گلستان نرسيده ست عصر اين جمعه ي دلگير وجود تو کنار دل هر بيدل آشفته شود حس! تو کجايي گل نرگس؟؟
منوی اصلی
نویسندگان
آرشیو مطالب
هفته اوّل آبان 1388 هفته چهارم مهر 1388 هفته سوم دی 1387 هفته دوم دی 1387 هفته دوم آذر 1387 هفته چهارم آبان 1387 هفته سوم مرداد 1387
پیوند روزانه
|
